Kredyt

You are here: / /

Wielki kryzys

Jak uznał zarząd Rezerwy Federalnej, boom na rynku akcji w roku 1928 i 1929, kiedy ceny akcji podwoiły się, był nadmiernie spekulacyjny. W celu skręcenia koniunktury Fed wprowadziła restrykcyjną politykę pieniężną, zmierzającą do podwyższenia stóp procentowych. Rezultat przeszedł oczekiwania, kiedy w październiku 1929 r. nastąpiło załamanie na rynku akcji. Jakkolwiek krach z 1929 r. wywarł ogromne wrażenie na całym pokoleniu, większość ludzi zdążyła o nim zapomnieć i do 1930 roku udało się odrobić ponad połowę spadku. Proces, który mógł być normalną recesją, zmienił się jednak w coś zupełnie innego, wywołując wstrząs w sektorze rolniczym, ciągły spadek cen akcji od połowy 1930 r. oraz serię upadłości banków od października 1930 do marca 1933 r., w wyniku której ponad jedna trzecia amerykańskich banków zaprzestała działalności. Pogłębiający się od połowy 1930 r. spadek cen akcji (do połowy 1932 r. ceny spadły do 10% najwyższej wartości akcji z 1929 r.) oraz wzrost niepewności wiążący się z niestabilnymi warunkami ekonomicznymi, jakie powstały w wyniku ograniczeń gospodarczych, doprowadziły do nasilenia problemu negatywnej selekcji i ryzyka nadużycia na rynkach kredytowych. Zamknięcie jednej trzeciej banków zredukowało zakres pośrednictwa finansowego. Zintensyfikowało to jeszcze bardziej problemy negatywnej selekcji i ryzyka nadużycia, zmniejszając tym samym zdolność rynków finansowych do przekazywania funduszy firmom, które miały produkcyjne możliwości inwestycyjne. Zgodnie z tym co przewiduje nasza analiza, spowodowało to spadek wolumenu udzielanych kredytów handlowych od 1929 do 1933 r. o połowę oraz załamanie wydatków inwestycyjnych, które w stosunku do poziomu z 1929 r. spadły o 90%.

Ciekawe artykuły o finansach:

Wielki kryzys
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)
Previous article
Wielka brytania
Next article
Wklady czekowe
About the author
related articles